Weg van veel bewoning en diep in de bergen staat
een jongensschool.
De Shidou High-Class Academy.
Het was hier dat ik
een ontmoeting had die mijn lot drastisch veranderde.
Die persoon was
niet alleen een inwoner van Amerika die terugkwam om hier te studeren
maar ook een persoon die altijd het middelpunt van de aandacht in school was.
Wat iedereen betreft
stond hij op grote afstand van henzelf.
In vergelijking met mij
was die persoon van een andere planeet dan de mijne.
Het was alsof hij met zijn
bestaan boven de wolken zweefde.
Niettemin
heeft die persoon me verteld:
Takumi,
ik hou van je.
'Door Regenboog Gekleurd Glas' Ondertiteling door: Manvagtoo (op www.subscene.com)
Goedenmorgen.
Ach. Eindelijk is hij gearriveerd!
Kijk daar!
Hey Takumi!
Vandaag ga je alleen naar de klas, niet?
Ieder andere keer kom je met Gii.
Tegen deze tijd heeft hij zichzelf in Amerika een andere minnaar aangemeten?
Gii komt vandaag terug.
Na al deze tijd is het eindelijk tijd voor jullie reünie!
Door dit te doen
en zaken als dit.
Ben je niet schattig, Takumi-kun?
Deze knaap doet het waarschijnlijk met Gii?
Vertel ons hoe het voor je voelt??
Zeg het ons!
Ja, het is goed, je weet het!
Het voelt goed, toch?
Ja, zo zal het wel zijn!
Vertel ons hoe hij je laat voelen.
Het is echt niets iets om je voor te schamen, weet je.
Dat is juist. Er is niets om je voor te schamen.
Vertel het ons, alstublieft!
Morgen!
Takumi.
Gii
Hoorde je, Gii?
Dat deze ochtend het meest ongelooflijk was, nietwaar?
Wat is ermee?
Op het moment van je terugkeer uit Amerika, kuste je Hayama, is het niet?
Iedereen in de klas maakte een drukte erover.
Het was niets anders dan een ochtendgroet. Echt!
Is het niet goed, Takumi?
In ieder geval. Alles veroorzaakt hier meer commotie dan elders.
Maar...
Gii!
Wat?
Misschien is het beter
acties zoals vanmorgen...
Als je zulke dingen voor eenieder's aangezicht doet, zal het leiden tot...
Het spijt me, Hayama-kun!
Hoewel ik daar was
bleek ik niet in staat om iets voor je te doen.
Dat is het niet, Suzuki-kun
Maak je er geen zorgen over!
Je wilde Takumi beschermen, is het niet?
Die gedachte in mijn achterhoofd, is al genoeg, Takeshi.
Hier!
Dit is wat koffie als souvenir uit Seattle!
Hoewel fractals geweldig zijn...
geniet van een koffiepauze af en toe.
Ach. Koffie is niet zo geslaagd voor een feestje.
Waarom hebben we nog steeds geen gejuich?
Ja, laten we joelen.
Ja!
Iedereen!
Proost!
Kom, Takumi ook!
Maar hoe zit het met ons vorige gesprek?
Als je niet doet zoals ik je vertelde
doe ik hetzelfde weer.
Ah. Wacht!
Gii. Stop!
Ik begrijp het.
Ik heb het reeds begrepen!
Proost!
Hayama is zeker veranderd, nietwaar?
Wat?
Dat is zeker!
Hoewel ik hem altijd als een obstinaat en wreed personage beschouwde
vertoont hij, sinds hij met Gii uitgaat, positief gedrag.
Positief gedrag?
Om je zelfs met iedereen op zo'n grappige manier te zien praten
zou het afgelopen jaar ondenkbaar zijn geweest.
Jij kunt me beter dankbaar zijn!
Het is allemaal dankzij mijn uitputtend overleg met Gii, weet je.
Van Yoshizawa's kant is het ook lastig geweest,
sinds je met de prins van de Shidou Academie verkeerde.
Het is geweldig dat we terug kunnen kijken op die moeilijke dagen!
Dat is zeker.
Zoals iedereen zegt.
De vorige ik
zou in het contact met anderen zwak zijn,
en zijn hart voor allerlei mensen afsluiten.
Dat is juist.
Dat was allemaal waar totdat ik Gii ontmoette.
Gii, slaap je?
Hey, Takumi?
Wil je hier niet hier komen?
Waarom heb je ze weer ingeschakeld?
Hey Gii.
Met betrekking tot het incident vanmorgen.
Breng je dat onderwerp opnieuw ter berde?
Takumi.
Haat je dat ik je kus?
Het is niet dat ik het haat,
maar...
Door dit voor iedereen te doen is gewoon...
Niemand kijkt nu.
Als het zo is zou het goed moeten zijn, niet?
Anders...
Als het zo is...
Dat is genoeg Gii.
Stop met proberen me te verleiden!
Als we zoiets doen als dit,
en als iemand, zoals een leraar, dit zou ontdekken,
zouden we waarschijnlijk meteen van school worden gestuurd.
Maar
misschien zou nu juist
te worden geschorst opluchting verschaffen.
Of zoiets!
Ben je wel serieus om zoiets te zeggen?
Wat?
Stoppen met naar school te gaan.
Er zijn sommigen die de kans niet hebben.
Zelfs in tegenwoordige tijden.
Zeg zulke dingen niet zo lichtvaardig!
Tijden zoals deze zeg je?
Laten we gaan slapen.
Goedenacht.
Gii.
Seattle is echt bekend, is het niet?
Hun koffie is.
De verscheidenheid van hun koffie, en
die koffie alleen al is beroemd!
Bovendien heb je daar nog
'De vier...' Goedemorgen, Hayama-kun!
Goedemorgen!
Het wordt aangeduid als 'de vier grootste sporten'?
Heb je ze allemaal gezien?
Ik kon ze niet allemaal bekijken.
Amerikaanse voetbal en...
Ja. Dat. En honkbal en basketbal.
Hoe was het?
Gii?
Ben je boos?
Waarover?
Sinds...
Gii, vanmorgen...
Laat gaan. De klas staat op het punt te beginnen
Worden we niet verondersteld voor het eerste uur van lokaal te wisselen?
Laten we gaan!
Waar ging Gii heen vraag ik me af.
Gii!
Waar ging je heen?!
Oh.
Takumi.
Hey Gii.
Over gisteren.
Als je beledigd bent, laat me dan verontschuldigen
Het gebeuren van gisteren?
Stop met proberen het onderwerp te ontwijken!
Je bent boos, niet?
Het komt omdat ik gezegd heb dat ik wilde dat je tijdens de pauze
dat niet meer zou doen
Hmmm.
Daarom wil Takumi mijn stemming verbeteren, niet?
Nou, dat is ook waar, maar...
Je kent Takumi.
Kan ik je om een gunst vragen?
Een verzoek tot iets?
Om je de waarheid te vertellen.
Ik dacht eraan een feestje te geven.
Een feestje.?
Ach. Het is de bedoeling om er zoveel mogelijk aandacht mee te trekken.
Maar,
een feest ter gelegenheid waarvan?
Om de toelating van Morita Tooru-kun aan deze Academie te vieren.
Wie is deze Morita Tooru?
De vice-president van klas 1-D.
Dat die persoon de vice-president is, betekent
dat hij een uitwisselingsstudent is, toch?
Ja.
In juli is hij hier begonnen.
Dan...
Waarom heb je dan nu een toelatingsparty?
Er is iets mee, is het niet?
Waarom geven wij op dit tijdstip geen Halloween feest?
Wat het voorwendsel ook is, het maakt niet uit.
In ieder geval wil ik hem gewoon voor het feestje uitnodigen.
Dan zijn de andere genodigden..
Shozou,
Takabayashi,
En Takeshi.
En dan jij zelf en jij ook Takumi.
Voor zo'n bijeenkomst van tweedejaars
zou iemand als een eerste jaars niet komen opdraven, weet je.
Het is bijna zeker dat hij de uitnodiging zal afslaan.
Degene die de missie onderneemt hem uit te nodigen, ben jij, Takumi.
Excuseer mij.
Ja?
Ik vroeg me af of jij weet waar Morita Tooru uithangt?
Wat Morita betreft.
Die zit tijdens de lunchpauze in de bibliotheek.
Excuseer mij.
Ja?
Iets aan het zoeken?
Ja.
Ik snap het
Vergeef me, maar...
je bent tweedejaars.
Als ik mij niet vergis, ben je
Hayama-kun.
Dat is juist, maar
hoe weet je van mij?
Ben je niet altijd met Saki Gii-Senpai samen?
Ja.
Je bent...?
Ik ga naar Morita Tooru.
Sorry.
Heb je iets van mij nodig?
Nee.
Wat zoek je?
Eh ..
Alhoewel ik gewoonlijk meestal mysteries lees,
probeer ik af en toe over iets anders te lezen.
Volgens de ordening zou het zich hier moeten bevinden.
Als dat zo is, laat mij bij het zoeken ernaar je helpen.
Eh?
Welk boek betreft het?
Fractals.
niet-lineaire ontwerpen.
Fractals, eh?
Fractals, fractals...
Sorry je ermee te belasten.
Verontschuldig me.
Morita-kun.
Ja?
Laat maar.
Het heette 'Fractals', toch?
Ja.
Heb je hem nog uitgenodigd?
Nee, nog niet.
Maar.
Waarom dat joch?
Het is essentieel om een schoonheid op het feestje te hebben,is het niet?
Die knaap is van alle eerstejaars de mooiste.
Gii.
Heb je in die knul interesse?
Wat dan ook. Nodig hem snel uit!
Goedenacht!
Zoals ik al dacht is die knaap geschikt.
Die knaap zeg je.
Takumi.
Nodig hem uit voordat de dag ten einde is.
Ok. Ik heb het begrepen.
Klas staat op het punt te beginnen!
Je hebt dat boek gevonden.
Hayama-senpai!
Ja.
Eindelijk vond ik het.
Wat gisteren betreft.
Veel dank!
Nah.
Het was niet veel moeite.
Je bent tamelijk verbazingwekkend, is het niet, Hayama-senpai?
Te worden vergezeld door zo'n fantastische groep mensen.
'Fantastische groep mensen?'
Ja.
Eerlijk gezegd ben ik nogal jaloers.
Nou, zie je wel weer!
Ja!
Tot ziens, senpai!
Takumi!
Heb je Morita Tooru al uitgenodigd?
Wat?
Ja.
En?
Hoewel ik het deed
zei hij dat hij iets anders had, en kon hij dus niet komen.
Wat is er mis?
Als Morita-kun er niet is
heeft dit alles geen betekenis, weet je.
Gii. Je bent wel erg op Morita-kun betrokken,niet?
Toen je hem uitnodigde,
heb je toen mijn naam genoemd?
Wat?
Hij zal het begrijpen als je dat doet.
Ben jij niet iemand die erg vervuld van zichzelf is?
Sedertdien,
is er geen enkele keer geweest dat we op dezelfde tijd sliepen.
Zoals ik dacht,
voelt Gii iets voor Morita-kun,
en heeft hij me al opgegeven.
Daarom trekt hij naar Morita-kun.
Trouwens. Waar is Suzuki?
Tijdens lunchpauzes lijkt hij in de chemieruimte te zijn.
Nou.Dat wordt verwacht van de president Van de wetenschapsclub, niet?
Altijd fervent over zijn onderzoek, he?
Wat Takeshi betreft. Zijn gezondheid is niet geweldig. Hij moet zo veel ontspannen als hij mogelijk.
Hoe staat het ermee? Wat teleurstellend.
Na al deze problemen heb ik voor elkaar gekregen wat fantastische Belgische chocolade voor hem klaar te maken.
Nou. Je kunt het gewoon opdienen tijdens het feest morgen.
Ik heb ale feestgoederen al goed voorbereid.
Het zou hier snel moeten arriveren.
Gii. Geef je nog steeds een feestje?
Ja.
Maar Morita-kun heeft niet..
Wanneer ik tegen iemand zeg om iets te doen, doen ze het!
Jezus Christ, dit is zwaar.
Waarom heeft Gii zo'n best gedaan al deze spullen vanuit Amerika mee te slepen?
Wat is er gebeurd
tussen jou en Gii?
Gii.
Het lijkt erop dat Gii mij heeft heeft opgegeven.
Wat?
Waarom zeg je dat zo plotseling?
Het kan niet waar zijn.
Maar..
Kort geleden...
Wat moet ik doen wanneer ik met Gii ben. Ik weet het soms niet.
Volgens mij, weet je...
Mensen zouden...
elkaar moeten belijden wat hun gevoelens zijn.
En beginnen met elkaar uit te gaan.
Ik dacht altijd dat ze dan beiden gelukkig zouden worden.
Daarnaast.
Elke persoon zou de gevoelens van de ander moeten kunnen onderkennen.
Samen. Zij...
zouden elkaar moeten begrijpen.
Niettemin...
Dat is er met ons nooit gebeurd
Hoewel ik in Gii geloof
kan ik nog steeds niet...
in zijn hart kijken.
Wat hij ook moge denken, ik heb geen flauw idee.
Zo is het voor alle geliefden!
Wat belangrijk is dat je in je partner gelooft,
en kijkt wat er gebeurt. Dan ben je vrij van verwachting. Niet?
In de zaal ben ik vergeten wat papieren kopjes mee te nemen!
Ik ga en neem ze mee.
Ok.
Zorg voor jezelf, ok?
Jawel.
Fijne Halloween!
Gelukkig, Halloween!
Eet overvloedig, echt!
Dit alles is goed om te eten, weet je!
Waarom?
Snoep of je leven!
Je bent laat Takumi!
Takumi.
Ja.
Gii.
Waarom is hij hier?
Ik heb hem zelf uitgenodigd.
Met één hit zou het goed zijn, weet je!
Het is gewoon geweldig.
Dat ze plezier lijken te hebben.
Morita. Je moet het ook eens moeten proberen!
Het ziet er goed uit, he?
Je bent niet van slag, toch?
Gii.
Aangezien dit niet vaak gebeurt, waarom krijgen we dan geen groepsfoto?
Dat is een geweldig idee!
Ja!
Dat is gewoon geweldig! Laten we het snel nemen!
C'mon!
Kom erbij, Hayama!
Kom op. Haast je!
Ok.
Wat is 1 +1?
Twee!
Iedereen. Eet zoveel als je kan!
Morita-kun. Zorg ervoor dat je veel eet!
Dat doe ik!
Juist!
Dank je!
Hoewel we zeggen dat iedereen een boel moet eten, is alles door Gii bereid, weet je.
Gii. Eet ook voldoende, he.
We hebben uiteindelijk zo veel.
Dit is echt een goed genomen beeld, niet?
Laat me het eens checken. Hier. Kijk eens!
Jij ziet er ook goed uit, Morita-kun!
Ik zal het later afdrukken en je een kopie geven.
Hardstikke bedankt.
Laat het me ook zien.
Takumi.
Uiteindelijk is dit een feest waaraan Morita-kun met ons kan deelnemen.
Ik heb Takumi's viool meegenomen.
En het voor je klaar gelegd.
Als je speelt
zal Morita-kun zeker
Willen luisteren naar wat je speelt.
Dus, Takumi.
Ik smeek je.
Ok. Ik heb het begrepen.
Gii.
Vind je hem echt zo leuk?
Ben je echt tevreden met hem?
Het spijt me.
Wat is er mis, Takumi?
Was je niet in het midden van dat lied?
Takumi?
Takumi!
Wacht!
Takumi?!
Hey. Wacht Takumi!
Zo is het genoeg.
Ik weet van je gevoelens, Gii!
Zo zit het niet Takumi!
Luister naar wat ik te zeggen heb.
Ik heb er genoeg van!
Waarom zeg je niet gewoon klip en klaar dat je mij hebt opgegeven?
Als je Morita-kun zo veel beter vindt,
zeg het gewoon en ga met hem uit!
Niemand daar die jou afwijst!
Ik word moe van wat je jezelf altijd aandoet.
Luister je wel goed
naar wat ik heb te zeggen?
Het feest van vandaag was
een afscheidsfeest Voor Takeshi.
Afscheidsfeest?
Wat?
Wat is er aan de hand?
Die knaap is...
zal vanaf morgen met school stoppen.
Wat?
Maandag zal ons een mededeling gedaan worden.
Dat kan niet waar zijn?
Heeft Suzuki-kun soms iets gedaan
waardoor hij weggestuurd wordt?
Neen, dat is niet het geval.
Met wat hij doet heeft deze knaap meer persoonlijke redenen.
Persoonlijke redenen.?
Is het daarom dat je eerder
een grapje maakte om van school gestuurd te worden?
Bespreek dit niet met iemand anders. Ok?
Degene die van Takeshi's vertrek van school weten, zijn
alleen Shouzou en ik.
Wanneer meer van dit vertrek van school horen
zal het voor Takeshi alleen maar moeilijker worden.
Maar
waarom is Morita-kun dan hierbij betrokken?
Hey. Jullie beiden!
Wat zijn jullie twee zo sneaky tesamen?
Schiet op en kom terug.
Een beetje tempo a.u.b.!
Takumi.
Laten we gaan.
Het spijt me
zo plotseling vertrokken te zijn.
Ter gelegenheid van je stoppen, Hayama.
Het ziet ernaar uit dat ze nu gezellig met elkaar kunnen praten over hun overeenkomsten.
Het ziet ernaar uit alsof ze nu als vrienden met elkaar praten.
Die twee.
Je bent vaak in de bibliotheek, niet?
Ja.
Wat voor soort boeken lees je meestal?
Ik lees over mysteries.
Zit het zo?
Geheimen zijn zeker interessant, nietwaar?
In wat voor soort boeken ben jij geďnteresseerd?
Wetenschapsboeken en dat soort.
Dat is sinds je de president van de wetenschapsclub bent, is het niet?
Hoe weet je dat?
Ik weet het.
Waarom weet je dat?
Het komt omdat je vrij populair bent, weet je dat?
Nou. De volgende keer weet je het.
Kom, en aanschouw de wetenschapsclub
Ja. Ik zal komen. Er zijn veel geweldige en interessante dingen die we doen.
Die gelukkige uitdrukking van Suzuki-kun... 'Er zijn veel geweldige en interessante dingen die we doen.'
Ik had het nog nooit eerder gezien.
Het spijt me, Gii.
Ik heb niet alleen aan je gevoelens getwijfeld,
maar ook
aan het motief, terwijl je Morita-kun wilde uitnodigen.
ter wille van Suzuki-kun.
Dat deed ik.
Was dat zo?
Toch was ik blij,
dat je gelogen hebt omtrent het uitnodigen van hem.
Was dat niet gewoon jouw teken van jaloezie?
Dat is nog steeds een mysterie, weet je.
Jij bent in Amerika geboren Gii,
en ik in Japan.
Voor zo'n plek, zo ver weg van elkaar.
is een ontmoeting tussen ons
naar mijn mening ongelooflijk mysterieus.
Zelfs als het dezelfde buurt was
zouden er veel mensen zijn, die je je hele leven nooit zou ontmoeten.
Het is voorbestemd.
Voorbestemd?
Sinds ik jou ontmoette
voel ik me zo.
Mijn gedachten hebben hard gewerkt te bewerkstelligen jou van ver weg te bereiken.
Daarom is het in het geheel niet mysterieus.
Zoals we elkaar moesten ontmoeten, hebben we elkaar ook ontmoet.
Denk je echt dat het zo is?
Als het niet zo was
zou ik hier niet eens zijn.
True.
Te bedenken dat we net een feest hadden en toch vertrek je vandaag!
Ofschoon het slechts anderhalf jaar is geweest dat ik bij jullie vertoefde
is het echt heel erg leuk geweest.
Je wetenschaps club zal...
Ik zal zeker over je club waken.
Ja.
Doe het alstublieft, en bedankt Matsumoto-sensei.
Suzuki-kun!
We zullen elkaar zeker weer ontmoeten, niet?
Iedereen!
Bedankt voor alles wat jullie hebben gedaan!
Takeshi.
Dit is
wat je wilt, toch?
Ja.
Ik ben erg blij.
Dank je.
Gii
Jij ook het beste!
Met mijn kracht zal ik er doorkomen.
Nou, dat is het wel.
Het gaat eenzaam worden, niet?
Laten we terug gaan.
Wat?
Wat is er aan de hand, Gii?
Het is niets voor je partner zo stil te zijn.
Wat is er aan de hand, Gii?
Wat is de betekenis van dit alles?
Suzuki-kun heeft...
Takeshi is...
naar het ziekenhuis gegaan.
Het ziekenhuis?
Ik ben niet naar Amerika gegaan...
alleen vanwege mijn bedrijf.
Wat...?
Ik ging naar een mij bekende dokter
zodat er niets over Takeshi nar buiten zou komen.
Hoewel hij desperaat probeert om niemand hierover iets te laten weten,
is het een feit dat hij zijn lichaam niet meer vrij kan bewegen.
Wat...?
Sinds Takeshi Shidou betrad
was er voor hem geen zicht op een afstuderen op deze school.
Hoewel de persoon zichzelf goed kent.
Voor hem is zo,
dat hij over zijn lichaam aan een terminale ziekte lijdt, die botontkalking veroorzaakt.
Zijn spieren zijn
aan het verkalken?
Al zijn botten worden geleidelijk broos.
En dus is het niet alleen zijn spieren...
Deze 'onbeweeglijkheid' is reeds over zijn ledematen verspreid.
Het betekent geleidelijk verlies van aanraken en bewegen.
Bovendien zal dit zelfs zijn ademhalingsstelsel bereiken.
Die knaap ging
naar het ziekenhuis...
Wat...?
Om te proberen dit zich niet verder te laten ontwikkelen.
Hij ging naar een soort van verpleeghuis annex ziekenhuis.
Hij zelf besloot naar een ziekenhuis te gaan.
Hij wilde verder geen problemen veroorzaken voor de mensen om hem heen.
En hij zei dat hij zijn leven hier niet kon voortzetten.
Toch heb ik alles geprobeerd hem de hoop niet te laten opgeven.
Voor hem zocht ik overal naar een arts die hem zou kunnen behandelen of genezen.
Het was Takeshi's conditie dat ik weg ging.
En?
Hoe ging het?
Er is niets meer dat we voor hem kunnen doen.
Ik wil niet dat hij steft!
Takumi.
Die knaap ligt op de rand van de dood!
Saki Giichi-kun.
Er is een telefoon voor je.
Die kant van Gii..
Ik had
dat tot nu toe
nog nooit eerder gezien.
Dat komt omdat Gii huilde.
Is dat zo?
Ja.
Ik... Hoe moest ik met hem praten?
Ik wist het gewoon niet.
En dus kon ik niet eens een woord uitbrengen.
Blijf aan zijn zijde
en laat hem dan
je lach zien.
Zei je 'lach'?
Op dit moment?
Juist vanwege deze tijd zou je dit moeten doen!
Akaike-kun, ben jij
echt ok?
Kun je niet zien dat ik al hartzeer heb?
Dat is niet wat ik bedoelde.
Jij. Ik erken...
dat er niet veel tijd overblijft.
Ik weet wat het voor Suzuki-kun betekent om naar het ziekenhuis te worden gebracht.
Omdat ik de neergang niet wilde toegeven
was ik niet in staat het zelf toe te geven.
Ondanks dat mijn moeder ook een specialist was.
Om boos te worden vanwege woorden...
Het viel me lange tijd zo zwaar.
Zo is jouw karakter ook geweest, niet?
Ik heb ook vaak...
vanaf toen ik jong was...
Ik werd verteld dat het mij aan charme en elegantie ontbrak.
Daarom schiep je die 'muur' voor jezelf, weet je!
Toen
heeft Gii die muur afgebroken.
Ja.
Gii...
Zou hij er echt aan denken?
Dat wil ik maar denken, maar...
Daarna...
Er kwam van iemand een telefoontje voor hem.
En daarna
werd hij plotseling zijn gebruikelijke zelf.
alsof er iets urgents van hem afviel.
Dat was, volgens mij, waarschijnlijk
gerelateerd aan zijn vader's werk.
Eenmaal gevraagd iets te doen, weigert hij niet.
Gii is de zoon van een belangrijke business-man.
In de toekomst
dient hij zijn vader op te volgen.
Bovendien.... in vergelijking met mijzelf
maakt dat ik gewoon meer over hem wil weten!
Door meer over hem te weten te komen
hoop ik dat ik dichter bij Gii kom!
Fractals.
Dat wat geen niet-lineaire ontwerpen zijn.
Zou het kunnen
dat hetzelfde het geval is met Morita-kun
Voor Suzuki-kun?
Zelfs al is het maar een klein beetje, ik wil dichter bij hem zijn.
Twee dagen later, op maandag
hebben onze moderator Matsumoto en de klasmonitor van 2D
ons naar het ziekenhuis van Suzuki-kun gestuurd.
Ze hebben toegestaan dat we hem bezoeken.
Hey, Gii?
Hmm?
Waarom heb jij weet van
Suzuki's gevoelens en gedachten?
Sinds het eerste jaar ben ik met hem bevriend.
Alleen al door naar hem te kijken, weet ik dat.
Sinds de dag dat Morita-kun zijn intrede op onze school deed.
Hoewel hij in elke nieuwe student teleurgesteld geweest,
was Morita in zijn ogen van een andere orde.
Dit is wat we zouden noemen dat een droom werkelijkheid wordt.
Liefde op het eerste gezicht, niet?
En dan. Na toevallige ontmoetingen...
En vervolgens hem in de bibliotheek treffen en ook bij andere gelegenheden...
Gii.
Wat Suzuki-kun betreft.
Denk je dat we hem kunnen opvrolijken?
Jij!
Deze bloemen zijn belangrijker.
Zorg ervoor dat je ze goed vasthoudt!
Maar weet je.
Deze magnolia lelies waren echt moeilijk in de bloemenwinkel te vinden, nietwaar?
Daarom deed ik op Wikipedia wat onderzoek.
In de buurt van mijn huis vonden we hiervan twee planten.
Dit zijn bloemen die in de lente bloeien, niet.
Dat is correct.
Lily Magnolia, eh?
Dank je.
Hoe is...
je gestel en hoe voel je je?
Dankzij dat jullie gekomen zijn
voel ik me veel beter!
Niettemin
ziet deze ruimte eruit als een hotelkamer,niet?
Het is ongelooflijk!
Hayama-kun is directer geworden niet?
Takeshi.
Je praat wel schaamteloos, weet je!
Schaamteloos?
Hey, Gii!
Als je meer lastige dingen opwerpt
word je door Hayama-kun gedumpt, weet je dat?
Dat klopt. Dat weet je!
Ik zal je dumpen!!
Takumi.
Je bent echt...
Hayama is veel opener geworden, nietwaar?
Wat?
Mmmm...
Nee, ik ben gewoon...
Het is al goed.
Bovendien. Ik...
Na die kus van jullie twee in het klaslokaal...
zag ik tussen jullie de serieusheid.
Het spijt me.
Laten we met ons gesprek ophouden.
Je bent nog steeds daarover bezorgd niet?
Dat is omdat...!
Wat als het meer gedoe op school veroorzaakt?
Of zal ik zeggen
dat het al in orde is, dat deze zaak reeds...
Werkelijk.
Is het niet te danken aan Hayama-kun?
Wat?
Het spijt me.
Het is niet dat ik dit niet wilde zeggen,
maar toen ik
jullie twee zag kussen,
was ik aanvankelijk, ik zeg het eerlijk, zeer verrast.
Toch was ik daarna ontsteld.
Niettemin.
Gii keek echt zo blij,
met die uitdrukking op het gezicht.
Ik dacht dat niemand er ooit over zou klagen of roddelen.
En dus
was het zo'n gelegenheid...
Dat gezegd hebbende...
De reden waarom je je niet ongemakkelijk voelde,
was niet vanwege mij
maar dankzij Gii!
Hayama-kun.
In alle openheid. Je weet dat ik
tijdens mijn eerste jaar
niets dan slechte geruchten over jou hoorde.
Niet alleen erg gevoelig en neurotisch
maar ook erg onderdanig.
Mmm.
Toch...
Sinds je met Gii een item werd
verdwenen die soort geruchten.
Iedereen...
Het was niet omdat we je niet mochten,
maar de reden waarom we je vermeden was
dat je ons op een afstand hield, Hayama
Daarna begon ons tweede jaar.
Dat was de eerste keer dat we je lach zagen.
Iedereen
heeft je transformatie bemerkt.
Dat is dus de reden.
Als Gii's partner, ben je
een andere Hayama. Echt waar.
We hadden je niet moeten beoordelen zoals aan het kaft van een boek.
Suzuki-kun.
Hier.
Ik wist dit helemaal niet.
Om iedereen zo over mij te
zien denken is...
Op die manier
mij zo beschouwen.
Laten we gaan.
Als het zo eerder was geweest
zou het beter zijn geweest Vrienden met hem te worden.
Dat is waar, niet?
Gii. Deze route!
Wat is er?
Is dat niet Morita?!
Waarom is hij hier?
Wel. Laten we terug naar school terugkeren.
Gii?
Waarom ga je terug?
Ik zal er spijt van krijgen hem Morita te laten ontmoeten.
Waarom?
Waarom laten we die twee niet alleen?
Die knaap gaat tegen de schoolregels in.
Maar...
Beiden delen dezelfde gevoelens, niet?
Zou Suzuki-kun niet gelukkig zijn?
Alsof hij gelukkig zou zijn,
nadat hij dit gezien heeft? wat zal hij doen?
Takeshi al in een deplorabele toestand, wetend dat hij hem snel zal verlaten...
Wil je echt dat hij dan gaat?
Wacht eventjes Gii!
Uiteindelijk zocht
Morita-kun hem niet op, toch?
Ja.
Hey, Gii?
De reden waarom Morita-kun naar het feest kwam...
Op dit laatste feestje...
Hij besefte uieindelijk de reden, niet?
Dat kan zo zijn, ja
Daarna
Morita-kun ook
Zeker omdat hij Suzuki-kun's gevoelens begreep,
daarom heeft hij zich zelfs naar het ziekenhuis gehaast...
Dat klopt toch?
Hey, Gii?
Laten we gaan.
Het stinkt als we op onze weg ontdekt worden.
Heb je nog geslapen?
Nee, nog niet.
Ik heb veel nagedacht.
Kom je over ?
Het is een tijdje geleden,?
dat we samen zo lagen.
Weet je, Gii.
Met betrekking tot ons eerdere gesprek.
Hoe komt het, Gii,dat jij
van Suzuki-kun en Morita-kun wist?
Wacht even, Gii!
Sorry.
Ik ben vanavond niet in de stemming.
Beantwoord mijn vraag eens oprecht.
Ik vraag je, Takumi!
Anders kan ik niet slapen!
Laat ik mezelf uitputten en door jou getroost worden.
Alles wat ik wil doen is aan niets denken en zonder zorgen in slaap vallen.
En alle gevoeligheden die ik heb negeren!
In dit tempo zal ik...
Gii...
Wat is er?
Hoe gaat het?
Wakker worden!
Het is dat je het zegt, maar die klap zou iedereen wakker schudden.
Het is geen tijd voor grapjes!
Suzuki's toestand is plotseling slechter geworden.
Wat zei je?
Gezien de omstandigheden
wordt gezegd dat hij vandaag of morgen zijn langste tijd gehad heeft.
Door de plotselinge veranderingen, is de directeur momenteel zijn ronde aan het doen.
Dat werd gezegd vanuit de medewerkerskamer.
Dat was vooraf de gemaakte afspraak.
Waarom moet dit zo gaan?
Het is niet eerlijk.
Gii?
Ben je van plan om te gaan?
Ja.
Toch is het waarschijnlijk dat je verzoek tot vertrek niet gehonoreerd zal worden.
Wacht, Gii!
Wat ben je van plan te doen?
Ik zal voor het aangezicht van de leraar
proberen toestemming te krijgen om naar buiten te gaan.
Oh. Sorry voor die Sakaki!
Ah, sensei.
Ik heb iets te vragen.
Sorry, maar kan je mij later vragen?
Excuseer mij.
Wat?
Wat is er gebeurd?
Een verdwijning.
Wat?
Breng dat over!
Takeshi!
Gii. Hoe gaat het?
Vanwege de commotie over Morita's verdwijning
hebben alle leraren geen geduld me aan te horen.
De zaak betreft Morita-kun.
Is het dan zo'n probleem geworden?
Regel zijn adem!
Suzuki-kun?
De laatste keer dat we elkaar ontmoetten
leek hij zoveel gezonder.
Waarschijnlijk ontwikkelde zich
er complicaties.
Takeshi!
Om de waarheid te vertellen. Op dat ogenblik
heb ik met Takeshi's moeder gesproken.
Ons kind...
nu al..
Het heeft waarschijnlijk niet veel langer om te leven.
Na zijn hospitalisatie ..
Wat dat virus betreft...
We wisten al dat de tijd voor hem om te leven beperkt was.
Volgens de diagnose heef Takeshi's lichaam....
Hoewel de virusinfectie is afgenomen, is er veel druk in zijn bestaan gekomen.
Wat is het dat we moeten doen, Gii?
Op dit moment is alles wat we kunnen
bidden dat Takeshi Morita-kun ziet.
Takeshi!!!
Takeshi!
Takeshi!!!
Houd vol, Takeshi...!
Takeshi!!!
Morita-kun...
Je hebt de begrafenis niet bijgewoond,niet?
Gii.
Vanaf hier
lijkt het erop dat alles een eind heeft.
Gii?
Dit is wat Takeshi's ouders ons toevertrouwen.
Het lijkt alsof dit binnenin zat.
Deze?
Er zijn geen directe geadresseerden.
Toch is dit waarschijnlijk aan al zijn Shidou kameraden gericht.
En zo spelt hij het voor iedereen uit.
Is het goed dat ik het lees?
Iedereen...
Als je dit leest
vertoef ik waarschijnlijk niet meer in deze wereld.
Maar.
Het maakt niet uit.
Ik wil iedereen over mijn laatste gevoelens vertellen.
Alles wegens deze ziekte waarmee ik geboren ben.
Bijna elke dag balanceerde ik op de rand van de dood.
Dankzij dat
heb ik
vanaf jonge leeftijd
heb ik, als punt bij paaltje kwam, altijd een voorkeursbehandeling gekregen.
En toch gaf me dat nooit echt een goed gevoel.
Zelfs toen werd ik door de meeste vrienden vermeden.
Ik wilde niet klagen.
Toch.
Sinds ik Shidou betrad,
en bij het ontmoeten van Gii,
heb ik veel vrienden kunnen maken.
Ik zou mij nu met iedereen kunnen verbinden.
Dat maakte me ongelooflijk gelukkig.
Dat is de waarheid.
Sinds het begin van mijn vertrek naar Shidou.
Mijn ouders waren, samen met mijn artsen, tegen mijn aanwezigheid.
Maar toch. Uiteindelijk hebben al
mijn artsen en ook mijn ouders me toegestaan te gaan.
Op de voorwaarde dat ik de school zou verlaten zodra het mis met mij ging.
Het maakte mijn bestaan gemakkelijker en prettiger.
Het leven hier was zeker leuk en spannend
In de anderhalve jaar dat ik in Shidou was,
scheen die tijd te stralen.
Dank je!
Iedereen!
Gii.
Het leven van Suzuki-kun was
bijna als
vervloekt, maar juweelachtig glas.
Glas?
Ja.
Kleurloos geboren,
en toch aan het einde van dat leven
glinsterend met veel kleuren.
Op die manier,
is het als een regenboogkleurig glas.
Dat kan best zo zijn.
Gii.
Gii. Weet je. Ik ben nog steeds blij,
je te vergezellen en samen met je te zijn.